Czytanie z Księgi Pieśni nad pieśniami. Połóż mnie jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań; żar jej to żar ognia, płomień Pana. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. Kazania do Pieśni nad Pieśniami (Sermones super Cantica Canticorum)- SC Kazania na Rok Liturgiczny: pierwsza część (Sermones per annum I) Kazania na Rok Liturgiczny: druga część (Sermones per annum II) Różnorodny zbiór kazań (Sermones varii) Kazania na różnorodne tematy (Sermones de diversis)- Div. Bibliografia; Artykuły Pieśń nad Pieśniami jest często wykorzystywana w liturgii w Kościele katolickim. Autorem Pieśni nad Pieśniami jest biblijny król Salomon. Treść pieśni wskazuje na jej miłosny, erotyczny charakter. Pieśń nie ma znaczeń metaforycznych; można ją odczytywać tylko dosłownie. Figura Oblubieńca może odnosić się do postaci Boga. Biblia Wujka (1923)/Pieśń nad Pieśniami (całość) Data wyd. Miejsce wyd. Poniżej znajduje się Pieśń nad Pieśniami w całości. Jeżeli chcesz skorzystać z tekstu podzielonego na rozdziały, przejdź tutaj. Słowy niewiasty wypowiada się wielka żądość wybranych Bożych, aby niepochybnie znali, że Boga k sobie miłościwego i właśnie z pieśni epickich. W tym przypadku można by dopatrywać się jakiegoś po­ dobieństwa pomiędzy np. utworami Homera a Pieśnią nad Pieśniami. Widać zatem, że nazwa gatunkowa „pieśń” również nie przesądza a priori o przynależno­ ści Kantyku do liryki. Możliwe jednak, że autorzy komentarzy do Pieśni nad Pie­ Pieśń nad pieśniami uznawana jest za jedną z najbardziej niezwykłych ksiąg w kanonie biblijnym, gdyż nie ma w niej niemal żadnej wzmianki o Bogu [1], o narodzie wybranym, ani w ogóle o religii. Odczytywana dosłownie jest ona po prostu lirycznym poematem miłosnym, a konkretnie dialogiem dwojga bohaterów, którzy są nam znani jako . PIERWSZE CZYTANIE 6 PNP 2, 8—10. 14. 16A; 8, 6—7A Czytanie z Pieśni nad Pieśniami Oto ukochany mój!Oto On! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry,skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli,do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno,zagląda przez kraty. Miły mój odzywa się i mówi do mnie: „Powstań, przyjaciółko moja, piękna moja, i pójdź! Gołąbko moja, ukryta w zagłębieniach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twóji twarz pełna wdzięku”. Mój miły należy do mnie, a ja do niego. On mi powiedział: Połóż mię jak pieczęć na twoim sercu, jak pieczęć na twoim ramieniu, bo jak śmierć potężna jest miłość, a zazdrość jej nieprzejednana jak otchłań, żar jej to żar ognia, płomień Pana. Wody wielkie nie zdołają ugasić miłości, nie zatopią jej rzeki. PSALM RESPONSORYJNY R/. Błogosławiony, kto się boi Pana. Błogosławiony jest każdy, kto się boi Pana i chodzi Jego drogami. Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie. R/. Małżonka twoja jest jak płodny szczep winny w zaciszu twojego domu. Synowie twoi jak oliwne gałązki dokoła twego stołu. R/. Tak będzie błogosławiony człowiek, który się boi Pana! Niech cię z Syjonu Pan błogosławi i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem przez wszystkie dni twego życia. R/. Biblia bogata jest w bardzo różne formy literackie. Pieśń nad Pieśniami to najsłynniejszy poemat liryczny o tematyce miłosnej. Streszczenie i opracowanie utworu prezentujemy poniżej. Przeczytaj albo posłuchaj. Biblia - Pieśń nad Pieśniami (fragmenty): streszczenie, opracowanie To view this video please enable JavaScript, and consider upgrading to a web browser that supports HTML5 video Spis treściBiblia - Pieśń nad Pieśniami: najważniejsze informacjeBiblia - Pieśń nad Pieśniami: streszczenieBiblia - Pieśń nad Pieśniami: opracowanieBiblia - Pieśń nad Pieśniami: dla ambitnych Niewątpliwie przynajmniej kilka razy słyszałeś fragmenty bibilijnej Pieśni nad Pieśniami. Jest to jedna z najpiękniejszych ksiąg Starego Testamentu. Czasami jej fragmenty odczytuje się na ślubach i nic w tym dziwnego, skoro uznaje się, że księga ta składa się z pieśni weselnych, które zostały nieco przypadkowo ułożone w jeden zbiór. Opowiada historię dwójki kochanków, którą w wielu interpretacjach tłumaczy się jako historię miłości Boga i Jego Kościoła. Pamiętaj jednak, że w Pieśni nad Pieśniami ani razu nie pojawia się imię Boga. Dlatego można tę opowieść interpretować jako historię miłości kobiety i mężczyzny. To właśnie Pieśń nad Pieśniami jest jednym z tych tekstów, dzięki którym o Biblii mówi się jako o księdze miłości. Przeczytaj albo posłuchaj naszego opracowania do końca. Dowiesz się z niego wszystkiego o tym, kim mogą być bohaterowie Pieśni nad Pieśniami, a także poznasz motywy, które są wykorzystane w tej części Starego Testamentu. Pozwoli ci to wykazać się przy interpretowaniu innych dzieł kultury. Zaczynamy od najważniejszych informacji. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: najważniejsze informacje Pieśń nad Pieśniami: To poemat miłosny w formie dialogu między Oblubieńcem a Oblubienicą, którzy opisują swoją miłość. Jest to jedna z ksiąg dydaktycznych Starego Testamentu. Pieśń nad Pieśniami oznacza po prostu „pieśń najdoskonalszą”. Powstała najprawdopodobniej w połowie czwartego wieku przed naszą erą. Jej autorstwo przypisywano Salomonowi – stąd czasami określa się ją mianem Pieśni Salomona. Ostatecznie autorstwo się nie potwierdziło (Salomon żył wcześniej). Autor Pieśni nad Pieśniami jest więc nieznany. Według niektórych hipotez Pieśń nad Pieśniami to zbiór pieśni wykonywanych na weselach, co tłumaczyłoby tak czytelną koncentrację księgi na jednym tylko temacie. Nie mówi się tutaj ani razu o Bogu, ani narodzie wybranym. Tematem jest po prostu miłość. Nie sposób nie zauważyć, że opisy są wyjątkowo zmysłowe, nie brakuje obrazów kobiecego ciała. Część interpretacji pokazuje jednak, że za zmysłowym obrazem miłości między Oblubieńcem a Oblubienicą kryją się wskazówki dotyczące duchowej natury miłości (trochę nie pasowałoby, żeby w Biblii mówić tylko o ciele, prawda?). Pieśń nad Pieśniami jest lepsza niż popularny romans filmowy lub któraś z literackich opowieści o miłości. Może się schować „Romeo i Julia”, „Tristan i Izolda”, a tym bardziej Tadeusz i Zosia. Tutaj jest miłość, pożądanie, uwielbienie kobiecego ciała. Otwórz i przekonaj się na własne oczy, naprawdę warto. Słynny cytat: „Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący” nie pochodzi z Pieśni nad Pieśniami, ale z drugiego słynnego fragmentu Biblii mówiącego o miłości, czyli „Hymnu o miłości” z Pierwszego Listu do Koryntian. Tyle na początek. Czas na konkrety. Jak to w Biblii bywa, znów lądujemy w bliżej nieokreślonym czasie i przestrzeni. Pieśń nad Pieśniami opowiada bowiem uniwersalną historię miłości dwojga ludzi, której nie należy odnosić do żadnej konkretnej pary. Można za to podejrzewać, że duża część opisów wywodzi się z czasów rządów króla Salomona i jego następców – świadczą o tym zmysłowe opisy kobiecego ciała, bogactwo strojów, przepych. Mamy dwójkę bohaterów. Tym razem będzie więc wyjątkowo prosto. Jest on – Oblubieniec i ona – Oblubienica. Jest to para kochanków związanych silnymi więzami miłości. Niewiele więcej o nich wiemy, ponieważ głównym przedmiotem ich opisu jest łączące ich uczucie. Warto jednak zwrócić uwagę, że często w utworze padają określenia: „król” i „królowa”. Uważaj, bo to wcale nie znaczy, że mamy do czynienia z parą królewską. W tradycji żydowskiej, z której niewątpliwie wywodzi się Pieśń nad Pieśniami, określeń tych używano w stosunku do pary młodej. Należy więc podejrzewać, że jesteśmy w sytuacji zaślubin, co podkreśla nie tylko tematyka utworu, lecz także sposób, w jaki zwracają się do siebie bohaterowie. O niej wiemy, że pracuje w winnicy, o nim, że jest pasterzem. Chór zwraca się do nich jako Salomona i Sulamitki, choć nie do końca wiadomo, co oznacza to drugie określenie. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: streszczenie Pieśń nad Pieśniami składa się z sześciu zamkniętych całości, odrębnych pieśni, z których każda opisuje miłość Oblubieńca i Oblubienicy. Pieśni mają formę dialogu między ukochanymi, których rozmowę od czasu do czasu komentuje chór. W Prologu zakochana młoda dziewczyna opowiada o swoim ukochanym. Mówi o tym, jak bardzo go kocha, jak potrzebuje jego pocałunków, poczucia, że jest blisko. Rozkoszny jest jego zapach, dźwięk jego imienia. Dziewczyna wprost mówi o pragnieniu zmysłowego kontaktu z Oblubieńcem. Uprzedzaliśmy, że będzie zmysłowo. W Pieśni nad Pieśniami jest tak od samego początku. Przy okazji, dziewczyna nie jest głupia – wie, że chłopak ma powodzenie, tym bardziej jest więc dumna z tego, że wybrał właśnie ją. W pieśni pierwszej dziewczyna nadal tęskni za Oblubieńcem. Dowiadujemy się o nim tyle, że chyba jest pasterzem, bo bohaterka zastanawia się, gdzie wypasa swoje stada. O sobie mówi, że pracuje w winnicy. Znów więcej uwagi poświęca jemu niż sobie. Mówi o tym, że Oblubieniec pachnie mirrą i gałązkami henny, a ich posłanie będzie pachnieć ziemią. Pojawiają się więc mocne, intensywne, zmysłowe zapachy. Tutaj nie ma miejsca na słodki róż i kwiatuszki, wręcz przeciwnie. Atmosfera od samego początku jest naprawdę gorąca. Dziewczyna ponownie podkreśla, że jej ukochany jest znacznie lepszy od wszystkich innych znanych jej chłopców. O samej sobie mówi zaś, że jest chora z miłości i marzy o zbliżeniu z ukochanym. W międzyczasie pojawia się głos Oblubieńca. On również tęskni za swoją ukochaną. O czym może myśleć? Oczywiście o jej ciele – policzkach, szyi. Jest hojny – chce jej dać kolczyki, a przy okazji myśli o tym, jak będzie wyglądał ich wspólny dom. Tęsknota i sielanka – tak można byłoby podsumować dwie pierwsze pieśni. W pieśni drugiej dziewczyna przygotowuje się na odwiedziny chłopaka. W międzyczasie on ją woła. Mówi, że skończyła się zima, jest wiosna, nadszedł czas pieśni. Ostatecznie to jednak on się spóźnia i nie przychodzi. Dziewczyna wychodzi z domu, aby go poszukać. Na szczęście znajduje swojego ukochanego, a ten mówi, że jest idealna i bez skazy. W trzeciej pieśni głos ma chór. Opowiada o tym, jak od strony pustyni w lektyce zbliża się król Salomon (stąd też pomysły, aby to właśnie jemu przypisywać autorstwo Pieśni nad Pieśniami). Mamy piękny orszak, bogato zdobiony baldachim, lektykę wyściełaną purpurą. Ogólnie przepych, przepych i jeszcze raz przepych. Sam Salomon nosi diadem z dnia swoich zaślubin. W ten sposób sygnalizuje się, że tematem tej pieśni jest właściwie wesele i celebracja związku Oblubieńca z Oblubienicą. Mężczyzna po raz kolejny wychwala piękno kobiety. Oczekuje, aż ta przyjdzie do niego. Odchodzi od zmysłów z powodu tego czekania. Widać jak silnie ona na niego działa. Tutaj pojawiają się określenia, które potem mężczyźni na całym świecie będą eksploatować przez wieki: kobieta jest miodem i mlekiem, źródłem życia, pięknym ogrodem. W pieśni czwartej ona opowiada o tym, jak lekko śpiąca już czekała na to, aż przyjdzie do niej ukochany. Była wykąpana i gotowa do snu. Kiedy on już zapukał do drzwi i próbował ją zachęcić, aby do niego wyszła, ona – jak to kobieta – zastosowała standardową grę. A to, że już ma umyte stopy, że już się jej nie chce ubierać sukni… Wszyscy to znamy – chcę, ale jednak mi się nie chce. Jak reaguje Oblubieniec? Wkłada rękę przez drzwi, aby dotknąć ręki kochanki. Ta próbuje w tym geście zamknąć całą swą miłość, ale jak to zwykle bywa – bez rozmowy nie ma porozumienia. Mężczyzna uznaje, że kobieta nie chce mieć z nim nic wspólnego, więc odchodzi. Teraz to ona musi się pokajać. Szuka go, krzyczy w ciemności. I znów – motyw, który potem świetnie wykorzysta wielu literatów i reżyserów. Zrozpaczona Oblubienica szuka swojego kochanka, ale napotyka straż. Ta z kolei bierze ją za prostytutkę. Straż bije kobietę, odziera z pięknego płaszcza i kaleczy jej delikatne ciało. Podsumowując: to dramatyczny moment w całej historii. Kiedy chór pyta, gdzie jest Oblubieniec, mówi, że pasie stado w ogrodzie. W międzyczasie i ona i on myślą o tym, jak to drugie jest dla nich ważne. Pieśń piąta rozpoczyna się od przechadzki dziewczyny po ogrodzie. Bohaterka podziwia roślinność i przy okazji spotyka orszak królewski, który nazywa ją Szulamitką. Pojawia się Oblubieniec, który ponownie zachwyca się dziewczyną. Ta zachęca, aby poszedł z nią. Para się pogodziła. Pieśń szósta to właściwie podsumowanie całej Pieśni nad Pieśniami. Bardzo dużo tutaj pochwał dla miłości, zadumy nad jej siłą. Bohaterowie wyrażają przekonanie, że miłość jest w stanie zwyciężyć wszystko i pokonać każde zrządzenie losu. Padają słynne zdania o tym, że miłości nie można kupić, nie można także ugasić jej żaru, a ona sama jest silniejsza od śmierci. Para jest już nierozłączna i z takim przekonaniem zostawia swoich słuchaczy. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: opracowanie Pieśń nad Pieśniami to przepiękny utwór, zarówno pod względem obrazowania, jak i języka poetyckiego, a także samej treści. To wyjątkowy opis bardzo zmysłowej relacji łączącej kobietę i mężczyznę, przedstawiony z odpowiednim żarem i emocjami, wyraźnym odesłaniem do cielesnego charakteru tej relacji bez natrętnych i dosadnych określeń. Z Pieśni nad Pieśniami niejeden poeta mógłby się uczyć, jak wysławiać miłość. I to właśnie przy literackich obrazach miłości przyda ci się wiedza z tej lektury. Kiedy możesz ją wykorzystać? Jeśli będziesz chciał opowiedzieć, jak wielką siłą jest miłość. Jeśli będziesz chciał powiedzieć, że miłość od samego początku była uznawana za silniejszą od śmierci. Przy nawiązywaniu do zmysłowego, cielesnego aspektu miłości (na przykład w kontekście utworów młodopolskich). Przy pokazywaniu, że relacja miłosna jest skomplikowana i niekiedy trudna. Pamiętaj o motywach: miłości zwyciężającej wszystko, miłości łaskawej, miłości zmysłowej, miłości utraconej, której trzeba szukać, miłości odzyskanej. Pamiętaj też, że Pieśń nad Pieśniami to nie tylko utwór o miłości. Nie możesz zapominać, że znajduje się w Biblii, co oznacza, że kontekstu religijnego nie da się tutaj zupełnie pominąć. Musisz pamiętać, że najpierw czytano Pieśń nad Pieśniami dosłownie. Uważano ją za zbiór pieśni weselnych, czyli po prostu element obrzędowości nie tylko żydowskiej, ale być może także arabskiej. Z czasem pojawiła się interpretacja alegoryczna. Alegoria, czyli przedstawienie jakiejś myśli albo idei za pomocą obrazu, albo symbolu. Jak myślisz, czyim obrazem mogą być Oblubieniec i Oblubienica? Wersji jest co najmniej kilka, choć wszystkie kręcą się wokół relacji Bóg – Kościół. Może to więc być układ: Bóg – Izrael, Mesjasz – naród wybrany, Bóg – Najświętsza Maria Panna, Chrystus – Nowy Kościół, Bóg – ludzkość, która po okresie niewiary powraca do swojego Pana, Chrystus – każdy człowiek (Oblubienica jako każdy członek Kościoła). W ten sposób Pieśń nad Pieśniami można traktować jako alegoryczne przedstawienie skomplikowanej relacji między Bogiem a jego Kościołem. Możemy się w niej doszukać wielkiej miłości, ale i burz, silnych więzów i bolesnych rozstań. Pieśń nad Pieśniami może ci się przydać w wielu różnych kontekstach, zarówno religijnych, jak i obrazów miłości. Pamiętaj, że niezależnie od tego, o jakiej miłości mówimy, zawsze jest ona silniejsza niż śmierć. Ten obraz miłości Boga do ludzi będzie opiewał Jan Kochanowski w swoich pieśniach, z tego przekonania będą czerpać romantycy, w końcu ten model utrwali się w doskonale znanej ci popkulturze. Biblia - Pieśń nad Pieśniami: dla ambitnych Pieśń nad Pieśniami ma swój odpowiednik w Nowym Testamencie. Są nim dwa hymny o miłości pochodzące z listów świętego Pawła Apostoła, w tym ten najsłynniejszy, z Pierwszego Listu do Koryntian, który przytoczyliśmy ci na początku nagrania. W tradycji kościelnej bardzo często sięgali do nich mistycy, między innymi święty Jan od Krzyża. Mocno nawiązuje do tej alegorii również dzieło poświęcone innej mistyczce, czyli rzeźba Berniniego „Ekstaza świętej Teresy”. Jeśli widziałeś film „Anioły i Demony”, to pewnie wiesz, którą rzeźbę mamy na myśli. Jeśli przyjdzie ci omawiać ten utwór, możesz odwołać się między innymi do słynnego cyklu grafik Salvadora Dalego z tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego pierwszego roku. Ponadto wielu muzyków inspirowało się Pieśnią nad Pieśniami, między innymi Jan Sebastian Bach, Mozart czy Krzysztof Penderecki. Słynny malarz żydowskiego pochodzenia Marc Chagall również w swoich obrazach nawiązywał do przedstawień Oblubieńca i Oblubienicy, a także Dawida i Batszeby (historia ich związku to z kolei wstęp do jednego z psalmów z Księgi Psalmów). Czytając Pismo święte, można odkryć wiele – o sobie, o Bogu, o obranej drodze. To księga pełna tajemnic, a ich znajomość pozwala dostrzec o wiele więcej. Czego można nauczyć się o miłości od Oblubieńca i Oblubienicy z Pieśni nad Pieśniami? Im bliżej siebie, tym bliżej Boga Grafika przedstawiająca małżeński trójkąt już od jakiegoś czasu krąży po katolickim internecie. Wraz z nią popularne stało się przesłanie – im żona i mąż są bliżej Boga, tym bliżej siebie nawzajem. Ja lubię zwracać uwagę na inny aspekt tej trynitarnej wymiany miłości. Dzięki łasce sakramentu małżeństwa działa to również w drugą stronę – wraz ze zbliżaniem się małżonków do siebie, zbliżają się oni również do Boga. W końcu – jak mawia o. Ksawery Knotz – narzeczeni w dniu ślubu łączą się w sakramencie więzi. I ta ich więź ma ogromne znaczenie – w relacji kobiety i mężczyzny objawia się sam Bóg. ❤️ (Więcej o sakramencie więzi we wpisie „Sakrament małżeństwa według o. Ksawerego Knotza”). Takiego podejścia uczą również oblubieńcy z Pieśni nad pieśniami: mocą Ducha Świętego, nie ma w małżonkach z jednej strony miłości Bożej, a z drugiej ludzkiej. Ta sama miłość, która doprowadziła do tego, że wybrali siebie nawzajem (narzeczeni) i do sakramentalnego przymierza (małżonkowie), zostaje wewnętrznie przemieniona przez Ducha Świętego i staje się udziałem w miłości samego Oblubieńca – Jezusa do Kościoła – Jego Oblubienicy, do tego stopnia, że im bardziej jedno z dwojga kocha drugie, tym bardziej kocha Chrystusa, a im bardziej oboje kochają Chrystusa, tym bardziej kochają się nawzajem. „Pieśń nad pieśniami. Polifonia oblubieńczej czułości” (Carlo Rocchetta) Znaczenie ciała w Pieśni nad Pieśniami Jak to jest z tym ciałem? Czy to tylko (uciążliwy) dodatek do wzniosłej duszy? A może ciało samo w sobie ma wielką wartość? 🙃 Z odpowiedzią przychodzą oblubieńcy z Pieśni nad pieśniami: Ciało nie nadaje sobie znaczenia samo: jest ono znakiem ja osobowego, które je zamieszkuje i ukazuje sens naturalnego i podstawowego powołania człowieka do miłości i do wspólnoty.„Pieśń nad pieśniami. Polifonia oblubieńczej czułości” (Carlo Rocchetta) Rozumiesz? Ciało pokazuje, że Twoim powołaniem jest kochać! Jeszcze bardziej można to dostrzec w relacji między małżonkami: Urzeczywistnienie tej więzi [przymierza kobiety i mężczyzny] dokonuje się we wzajemnym oddaniu się dwojga. W tym wzajemnym oddaniu ciało nie jest zwyczajnym widzem, ale świadkiem i uczestnikiem. Wzajemne oddanie i przygarnianie się małżonków dokonuje się bowiem w ciele i za pośrednictwem ciała.„Pieśń nad pieśniami. Polifonia oblubieńczej czułości” (Carlo Rocchetta) Odkrywając znaczenie Pieśni nad Pieśniami, warto spojrzeć na swoje ciało przychylnym okiem. Zobaczyć w nim nie tylko narzędzie, ale i uczestnika Miłości. ❤️ Pieszczoty Oblubieńców a miłość małżeńska Tajemnice w Piśmie Świętym potrafią być ukryte – nawet w czymś tak prozaicznym jak brzmienie słów. Istnieje bowiem głęboki związek semantyczny między tytułem „mój umiłowany” (dôdî) i wyrażeniem „pieszczoty” (dõdêkã), związek, który pozwala zauważyć jak język pieszczot oznacza tego, do którego są one zwrócone i zakłada swego rodzaju uczuciowy transfer, tak jakby oblubienica twierdziła: „Pieszczoty mojego ukochanego to on sam, który staje się pieszczotą dla mnie, a ja dla niego; miłość mojego ukochanego to on sam, który staje się miłością dla mnie, a ja dla niego.„Pieśń nad pieśniami. Polifonia oblubieńczej czułości” (Carlo Rocchetta) Niesamowite spojrzenie na pieszczoty jak na słowo Boże, prawda? To kolejny dowód (poza sakramentem więzi) na to, że czułość okazywana drugiej połówce ma głęboki sens, również w perspektywie wiary. W tej samej książce przytoczono jeszcze jeden ciekawy cytat: Pieszczota dotyka, nie biorąc w posiadanie, zbliża, ale nie dominuje, obdarza czułością, która przekracza wszelkie oczekiwania, snuje plany, ale nie jest natrętna, przekazuje miłość, wyraża ideał miłości, o której można opowiadać tylko przy muzyce.(ks. Arturo Paoli) Wyjątkowe odkrycia jak na katolickiego księdza. 😉 Dlatego – patrząc przez pryzmat charakterystyki z Pieśni nad Pieśniami – warto pomyśleć nad swoim postrzeganiem pieszczot. Czym one są dla Ciebie?Z czym Ci się kojarzą?Czy czujesz, że pomagają Ci w zbliżaniu się do ukochanego człowieka? A może wręcz przeciwnie? Książka – interpretacja Pieśni nad Pieśniami Długi czas szukałam pozycji z komentarzem do Pieśni nad pieśniami… aż w końcu ona sama mnie znalazła. 😉 „Pieśń nad pieśniami. Polifonia oblubieńczej czułości” (Carlo Rocchetta) to wyczerpująca analiza biblijnej historii oblubieńców, nad którą objęłam patronat medialny. Co znalazłam pod różową okładką? Przede wszystkim mnóstwo szczegółów i ciekawostek, które sprawiają, że czytelnik jest w stanie wręcz poczuć atmosferę towarzyszącą zakochanym. Pomagają w tym również interesujące uwagi związane z brzmieniem tekstu hebrajskiego – zaskoczyło mnie jak wiele treści ukrywa się „między wierszami”. Książka składa się nie tylko z interpretacji (opartej o tłumaczenie własne autora), ale również z wniosków dla par. Każdy z rozdziałów (odnoszący się do jednej pieśni) zawiera biblijny tekst, wprowadzenie, dokładne wyjaśnienie fragmentu oraz przesłanie – często nieoczywiste. Z obrazu Pieśni nad pieśniami wyłania się piękna wizja miłości, w której znaczenie mają także pieszczoty i seksualność oblubieńców. Nie brakuje również – tak lubianych przeze mnie – odniesień do duchowości małżeńskiej. Carlo Rocchetta ujął mnie swoim spojrzeniem na tę kwestię już we wcześniejszych pozycjach („Przytul mnie”, „Pochwała kłótni małżeńskiej”). Tym razem najbardziej trafiła do mnie część o przyjaźni małżeńskiej. „Pieśń nad pieśniami. Polifonia oblubieńczej czułości” to niełatwa, ale niezwykle głęboka lektura. Sądzę, że książka sprawdzi się wśród fanów tej biblijnej księgi (np. tych, którzy wybrali ją na ślubne czytanie 😉) oraz miłośników odkrywania duchowego wymiaru relacji damsko-męskich. Polecam! 🙂 W wielu polskich parafiach księża pozwalają Młodym wybrać czytania i pieśni na mszę wyborze narzeczeni zazwyczaj mają możliwość skorzystania z przygotowanej wcześniej listy czytań ślubnych, ale mogą również zgłosić własne propozycje. W tym drugim przypadku kapłan przewodniczący liturgii musi zaakceptować wybrane przez przyszłych małżonków teksty najpopularniejszych i zarazem najpiękniejszych czytań ślubnych wygląda następująco:I czytanie (wraz z przypisanym mu psalmem)• Stworzenie mężczyzny i kobiety (Rdz 1, 26-31) – psalm: „Pełna jest ziemia łaskawości Pana”• Ustanowienie małżeństwa (Rdz 2, 18-24) – psalm: „Niech imię Pana będzie pochwalone”• Małżeństwo Izaaka i Rebeki (Rdz 24, 48-51, 58-67) – psalm: „Nasz Pan jest dobry dla wszystkich swych dzieci”• Małżeństwo Tobiasza (Tb 7,6-14) –psalm: „Pełna jest ziemia łaskawości Pana”• Modlitwa Tobiasza i Sary (Tb 8,4b-8) – psalm: „Nasz Pan jest dobry i bardzo łaskawy”• Z Księgi Przysłów o niewieście, co się boi Pana (Prz 31,10-13, 19-20, 30-31) – psalm: „Błogosławiony, kto się boi Pana”• Pieśń nad Pieśniami (Pnp 2, 8-10, 14, 16; 8, 6-7) – psalm: „Błogosławiony, kto się boi Pana”• O dobrej żonie z Księgi Syracydesa (Syr 26, 1-4, 13-16) – psalm: „Przez całe życie będę sławił Pana”• w okresie Wielkanocnym Gody Baraka z Apokalipsy św. Jana (Ap 19, 1, 5-9) – psalm: „Niech imię Pana będzie pochwalone”.II czytanie• Miłość żąda ofiary (Rz 12,1-2, 9-18);• Ciało jest przybytkiem Ducha Świętego (1 Kor 6, 13-15, 17-20)• Hymn o miłości (1 Kor 12,31-13,8)• O wzajemnym miłowaniu żony i męża (Ef 5, 1-2, 21-33)• Życie w miłości i dziękczynieniu (Kol 3, 12-17)• O życiu małżeńskim (1 P 3, 1-9)• Bóg jest miłością (1 J 4, 7-12)Aklamacja przed Ewangelią• Bóg jest miłością, miłujmy się wzajemnie, jak Bóg nas umiłował. • Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka, i miłość ku Niemu jest w nas doskonała.• Każdy, kto miłuje, narodził się z Boga i zna Boga. • Kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg w nim Osiem błogosławieństw (Mt 5, 1-12)• Dom zbudowany na skale (Mt 7,21,24-29)• Nierozerwalność małżeństwa (Mt 19, 1-9 albo Mk 10, 6-9)• Wielkie przykazanie miłości (Mt 22,35-40)• Cud na weselu w Kanie Galilejskiej (J 2, 1-11)• Miłość na wzór Chrystusa (J 15, 12-16)• Aby stanowili jedno (J 17,20-26) Informator Co to są gorzkie żale?Gorzkie żale to nabożeństwo wielkopostne, odprawiane w połączeniu z wystawieniem Najświętszego Sakramentu oraz kazaniem żale nawiązują strukturalnie do dawnej Jutrzni; składają się z trzech części, a rozpoczynają Zachętą/Pobudką (... Czy kościół uznaje kremację?Stanowisko Kościoła katolickiego odnośnie praktyki kremacji zostało przedstawione i omówione w Instrukcji „Ad resurgendum cum Christo” ogłoszonej przez Kongregację Nauki Wiary w 2016 r. Zgodnie z treścią tego dokumentu Kościół niezmiennie preferuj... Jak przebiega proces stwierdzenia nieważności małżeństwa?Instytucja rozwodu stoi w sprzeczności z katolicką nauką o nierozerwalności małżeństwa sakramentalnego. Tym samym funkcjonujący w języku potocznym termin „rozwód kościelny” jest terminem Kościele katolickim rozwodów nie ma w ogóle. Co pr... Czy po spowiedzi trzeba przyjąć komunię?Czy po spowiedzi trzeba przyjąć komunię? Nie trzeba, ale jak najbardziej można. Zakończona rozgrzeszeniem spowiedź nie zobowiązuje nas do przyjęcia komunii świętej, ale daje nam taką możliwość. Przypominamy bowiem, że zgodnie z prawem kanonicznym:... Zobacz więcej Modlitewnik Zobacz więcej Pnp 1, 2 - PIEŚŃ PIERWSZA (Pnp 1,2-2,7) - interpretacja alegoryczna - Izrael: Modlitwa o wyprowadzenie z niewoli babilońskiej, o wprowadzenie do świątyni jerozolimskiej i o odnowienie przymierza (Pnp 1,4). Mimo win własnych i ucisku Chaldejczyków ("synowie mej matki") naród nie utracił swego wybraństwa (Pnp 1,5n). Modlitwa o wskazanie drogi powrotu (Pnp 1,7n). Wznowienie stosunku bliskości i miłości (Pnp 2,3-7). Kościół: Pragnienie zjednoczenia z Bogiem, dobrem najwyższym (Pnp 1,2n). Tylko Chrystus może pociągnąć i wprowadzić do życia (Pnp 1,4). Ludzkość nigdy nie utraciła całkowicie swej piękności (Pnp 1,5n). Chrystus ją jeszcze przyozdobi darami nadprzyrodzonym (Pnp 1,11). Transcendentna piękność Kościoła-Oblubienicy (Pnp 2,2). Pnp 1, 2 - "Wino" - symbol miłości; por. Pnp 1,4; Pnp 2,4; Pnp 4,10; Pnp 5,1; Pnp 7,10; Pnp 8,2; Mt 26,29; J 2,1-11. Pnp 1, 4 - "Pobiegnijmy" - LXX i Wlg dodają: "do wonności olejków twoich". "Wprowadź mię, królu" - hebr.; LXX, Wlg: "Wprowadził mię król". Popr. wg syr., Symmacha. Pnp 1, 5 - "Kedar", "Szalma" (inni czytają: "Salomona") - plemiona Beduinów w północnej Arabii, na południowy wschód od Edomu. "Zasłony" namiotów, sporządzone z koziej sierści, były ciemnobrunatne lub czarne. Pnp 1, 6 - "Własnej winnicy", czyli samej Oblubienicy (zob. Wstęp). Pnp 1, 8 - Wlg: "Jeśli nie znasz siebie". Pnp 1, 9 - Oblubienica ze względu na bogaty strój przyrównana jest do zaprzęgu faraona. Inni (może wierniej): "Do klaczy mej w zaprzęgu faraona". Punktem porównania jest jednak ozdobna uprząż. Pnp 1, 12 - Spotkanie na wolnym powietrzu w wyobraźni Oblubienicy urasta do królewskiej biesiady. "Nard", zob. przypisy do Pnp 4,13; por. J 12,3. Pnp 1, 13 - "Mirra" - wonna żywica w proszku o gorzkim smaku i miłej woni, otrzymywana z wielu gatunków drzew. Cammiphora. Kobiety nosiły ją w woreczku na piersi, aby wdychać jej zapach. Pnp 1, 14 - "Henny" - El-henna, arabska nazwa kwiatu białego w kształcie grona, o bardzo silnym i miłym zapachu (Lawsonia alba). Pnp 1, 17 - W wyobraźni oblubieńców trawa, na której spoczywają, jest ich łożem małżeńskim, a drzewa tworzą nad nimi jakby pałac. Biblia w MP3 - słuchaj! Czytaj komentarze do Ewangelii na

czytanie z pieśni nad pieśniami ślub