Jeśli potrzebujesz leku na silny ból KLIKNIJ TUTAJ. Leczenie polega na podawaniu leków odpowiednich do natężenia bólu. Jeśli ból nie ustępuje po lekach słabszych, należy podać leki wyższego stopnia. Leki pierwszego i drugiego stopnia wykazują efekt pułapowy. Ich dawki mogą być zwiększane tylko do pewnych granic. Artretyzm – przyczyny, objawy, leczenie. Przyczyną artretyzmu jest nadmiar kwasu moczowego we krwi, który wywołuje zapalenie stawów. Choroba najczęściej atakuje palucha (podagra), jednak może obejmować barki, kręgosłup czy dłonie. Objawy to m.in. sztywność i silny, ostry ból stawów oraz obecność tzw. guzków dnawych. Zaburzeniom nerek często towarzyszy bardzo silny ból. Wśród najczęstszych rodzajów chorób można zauważyć odmiedniczkowe zapalenie nerek i ropne zapalenie nerek. Często w zapaleniu nerek leczenie domowe pomaga wyeliminować dokuczliwe objawy i zniwelować ból. nasilenie bólu – ból kręgosłupa jest tępy i jednostajny, może nasilać się z czasem. Natomiast ból nerek jest ostry, przeszywający i pulsujący, zwykle pojawia się nagle. Dolegliwości bólowe ze strony nerek są tak silne, że chory nie może normalnie funkcjonować. Odczuwany wówczas ból porównywany jest do bólu porodowego. Ból nerek może być uciążliwym doświadczeniem, które może wpłynąć na nasze codzienne życie. Może mieć wiele przyczyn, takich jak zakażenie, kamica nerkowa, zapalenie nerek, czy choroby nerek. Istnieje wiele sposobów na zmniejszenie bólu nerek, które warto poznać, aby przetrwać ten trudny czas. Spis Treści1 Leki przeciwbólowe2 Ciepło i zimno3 Dieta i nawadnianie4 Zmiana 2. Objawy anginy. Objawy anginy nie ograniczają się tylko do lokalnych zmian na migdałkach. Głównymi objawami anginy są: silny, promieniujący do uszu ból gardła, obrzęk gardła, trudności w przełykaniu, wysoka gorączka (powyżej 38 stopni), powiększone i bolesne przy ucisku węzły chłonne, szczególnie szyi, . Kłębuszkowe zapalenia nerek to grupa chorób charakteryzujących się zajęciem przez proces zapalny kłębuszków nerkowych, co z kolei jest przyczyną nieprawidłowej pracy nerek, a z czasem może prowadzić do niewydolności nerek. Przyczyną kłębuszkowego zapalenia nerek jest nieprawidłowa czynność układu immunologicznego (odpornościowego) i leczenie często polega na stosowaniu leków hamujących działanie tego układu. Co to jest kłębuszkowe zapalenie nerek i jakie są jego przyczyny? Kłębuszkowe zapalenia nerek (glomerulonephritis) to grupa chorób charakteryzujących się zajęciem przez proces zapalny kłębuszków nerkowych, co z kolei jest przyczyną nieprawidłowej pracy nerek. W obrębie kłębuszków nerkowych gromadzą się komórki zapalne (limfocyty i leukocyty) i białka krwi (przeciwciała), co pobudza prawidłowe komórki kłębuszka do namnażania się (rozplemu, zob. ryc. poniżej). Gdy proces zapalny jest przewlekły, kłębuszek nerkowy z czasem ulega zwłóknieniu i staje się nieczynny. Jeśli większość kłębuszków przestaje pracować, pojawia się niewydolność nerek. Kłębuszkowe zapalenie nerek może być ostre i przemijające (z pełnym powrotem do zdrowia) lub przewlekłe - trwające latami i mogące powoli, trwale uszkadzać coraz więcej kłębuszków nerkowych, prowadząc do przewlekłej niewydolności nerek. Przyczyną kłębuszkowego zapalenia nerek jest nieprawidłowa czynność układu odpornościowego, którego zadaniem jest obrona organizmu przed obcymi elementami (jak bakterie, wirusy czy komórki nowotworowe). Kłębuszkowe zapalenie nerek rozwija się, gdy z jakiegoś powodu (może nim być zakażenie, np. paciorkowcowe zapalenie gardła lub skóry, nowotwór lub lek, np. leki przeciwzapalne stosowane w chorobach stawów) celem ataku układu odpornościowego staną się prawidłowe kłębuszki nerkowe. Jeżeli choroba dotyczy tylko nerek, mamy do czynienia z tzw. pierwotnym kłębuszkowym zapaleniem nerek, a jeżeli zapalenie nerek towarzyszy chorobom innych narządów lub jest ich wynikiem, to mówimy o wtórnym kłębuszkowym zapaleniu nerek. Ryc. Kłębuszkowe zapalenie nerek, widoczny rozplem komórek kłębuszka Najczęstsze z tych chorób to: toczeń rumieniowaty układowy i inne choroby autoimmunologiczne zakażenie rak białaczka chłoniak choroba wątroby. Jak często występuje kłębuszkowe zapalenie nerek? Dokładna częstość występowania kłębuszkowych zapaleń nerek nie jest znana, gdyż wiele przypadków pozostaje nierozpoznanych ze względu na brak objawów klinicznych (zobacz niżej). Ogólnie na kłębuszkowe zapalenie nerek częściej chorują mężczyźni. Natomiast ostre kłębuszkowe zapalenie nerek występuje głównie u dzieci i młodzieży. Kłębuszkowe zapalenie nerek - objawy Kłębuszkowe zapalenie nerek często nie daje żadnych dolegliwości, jednak zawsze jest przyczyną nieprawidłowych wyników badania moczu. Często to właśnie nieprawidłowy wynik badania moczu wykonanego z innego powodu (np. badanie okresowe w zakładzie pracy, diagnostyka z powodu nadciśnienia tętniczego) wskazuje na obecność choroby nerek. Badanie moczu wykazuje obecność białka, krwi (erytrocytów) oraz wałeczków (zobacz rozdział dotyczący Badań diagnostycznych). Chory może zauważyć, że mocz się pieni (jeżeli ilość białka w moczu jest duża) lub jest nieprawidłowego koloru (różowy, czerwony lub brunatny, gdy zawiera dużo erytrocytów). Może występować także ból w okolicy nerek. Jeżeli kłębuszkowe zapalenie nerek ma przebieg ciężki, to mogą wystąpić: obrzęki, zwłaszcza twarzy i wokół kostek (zobacz: Zespół nerczycowy) ból głowy, nudności, zaburzenia widzenia będące wynikiem wysokiego ciśnienia krwi i nagromadzenia wody w organizmie zmniejszenie objętości moczu (nawet brak oddawania moczu przez ponad dobę) inne objawy niewydolności nerek - ostrej lub przewlekłej Jeżeli występuje wtórne kłębuszkowe zapalenie nerek, to zwykle występują również objawy choroby, która stanowi przyczynę zapalenia nerek. W przypadku ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek objawy choroby nerek często pojawiają się po 1–3 tygodniach od przebycia zapalenia gardła lub zakażenia skóry. Co robić w razie wystąpienia objawów kłębuszkowego zapalenia nerek? W każdym przypadku otrzymania nieprawidłowego wyniku badania moczu należy zgłosić się do lekarza. Natychmiast należy szukać pomocy lekarza w przypadku wystąpienia wyżej wymienionych objawów klinicznych. Jak lekarz stawia diagnozę kłębuszkowego zapalenia nerek? Na podstawie zgłaszanych dolegliwości, nieprawidłowości w badaniu fizykalnym oraz obecności w moczu białka i erytrocytów (niekiedy również wałeczków) lekarz wstępnie rozpoznaje chorobę nerek, pierwotną lub wtórną. Konieczne jest wykonanie dalszych badań z próbek krwi, aby ocenić, czy nie ma niewydolności nerek (stężenie kreatyniny i mocznika), zaburzeń metabolicznych (stężenie sodu, potasu, glukozy itp.) oraz w celu możliwie najbardziej dokładnego określenia rodzaju choroby (różne badania immunologiczne). Zawsze wykonuje się badanie obrazowe (zwykle USG), aby wykluczyć inne choroby nerek i dróg moczowych. Pomimo wykonania wszystkich tych badań, postawiona na ich podstawie diagnoza kłębuszkowego zapalenia nerek nie jest pewna, ale jedynie mniej lub bardziej prawdopodobna. Tylko zbadanie fragmentu nerki różnymi technikami mikroskopowymi pozwala na pewne rozpoznanie kłębuszkowego zapalenia nerek, a zwłaszcza na stwierdzenie - z jakiego typu kłębuszkowym zapaleniem nerek mamy do czynienia u danego pacjenta. Aby uzyskać fragment nerki wykonuje się biopsję. Biopsja nerki nie zawsze jest konieczna i często, zwłaszcza w przypadku wtórnego zapalenia nerek, można rozpocząć odpowiednie leczenie na podstawie wyników innych badań. W bardzo wielu przypadkach, mimo wykonania wszystkich koniecznych badań, nadal nie można ustalić przyczyny choroby nerek, jednak wyniki badań pozwalają wybrać najlepszy w danym przypadku sposób leczenia. Najczęstsze typy kłębuszkowego zapalenia nerek (w sposób pewny można je rozpoznać tylko po wykonaniu biopsji nerki) to: ostre kłębuszkowe zapalenie nerek kłębuszkowe zapalenie nerek typu IgA (nefropatia IgA) ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek gwałtownie postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek Charakterystyczne cechy poszczególnych typów kłębuszkowego zapalenia nerek przedstawiono w tabeli. Cechy charakterystyczne poszczególnych typów kłębuszkowego zapalenia nerek Typ kłębuszkowego zapalenia nerek Objawy i przebieg Sposoby leczenia ostre kłębuszkowe zapalenie nerek rozwija się nagle, najczęściej 1—3 tygodni po przebyciu paciorkowcowego zapalenia gardła; główne objawy to obrzęki (głównie pod oczami, rzadko uogólnione), nadciśnienie tętnicze oraz zmiany w moczu: białkomocz, krwinkomocz i wałeczki erytrocytowe; może występować złe samopoczucie, utrata łaknienia, czasem nudności i wymioty, skąpomocz lub bezmocz; w ponad 80% przypadków przebiega bezobjawowo: w większości przypadków choroba ustępuje samoistnie po kilku lub kilkunastu dniach, chociaż niewielki krwinkomocz i białkomocz mogą utrzymywać się nawet kilka lat leczy się zakażenie paciorkowcowe stosując odpowiedni antybiotyk; dieta z ograniczeniem soli do 3—6 g/d; w razie nadciśnienia tętniczego leki hipotensyjne; w razie obrzęków leki moczopędne; jeżeli dojdzie do ostrej niewydolności nerek, może być konieczne leczenie dializami kłębuszkowe zapalenie nerek typu IgA (nefropatia IgA) typowym objawem jest występujący okresowo krwiomocz (może trwać od kilku godzin do kilku dni), który typowo towarzyszy zakażeniu górnych dróg oddechowych (tzw. przeziębienie); może wtedy występować ból w okolicy lędźwiowej. W badaniach moczu prawie u wszystkich chorych występuje krwinkomocz i często białkomocz; u połowy chorych może być nadciśnienie tętnicze gdy choroba jest łagodna (tylko krwinkomocz i niewielki białkomocz), to stosuje się leki nefroprotekcyjne (inhibitory konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensyny); w ciężkich przypadkach (duży białkomocz, niewydolność nerek) stosuje się leki immunosupresyjne ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych najczęstszym objawem jest białkomocz; u 75% chorych prowadzi do rozwoju zespołu nerczycowego; krwinkomocz występuje u ok. 50%, a krwiomocz u 5—10% (niekiedy jest pierwszym objawem choroby); rokowanie jest raczej złe, nawet w przypadku leczenia, nie występują samoistne remisje (cofnięcie się objawów choroby); u 50% chorych schyłkowa niewydolność nerek rozwija się w ciągu 10 lat od rozpoznania sposób leczenia zależy od ciężkości choroby, tj. nasilenia objawów klinicznych, a zwłaszcza wielkości białkomoczu dobowego; gdy białkomocz nieduży to stosuje się leki nefroprotekcyjne (inhibitory konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensyny); w ciężkich przypadkach (duży białkomocz, niewydolność nerek) stosuje się leki immunosupresyjne błoniaste kłębuszkowe zapalenie nerek u większości (70—80%) objawia się białkomoczem, który prowadzi do zespołu nerczycowego; krwinkomocz stwierdza się u 40—60% chorych, a krwiomocz jest rzadki; często są powikłania zakrzepowo-zatorowe; charakterystyczne są samoistne remisje i nawroty; może prowadzić do schyłkowej niewydolności nerek po latach (po 15 latach u ok. 50% chorych) sposób leczenia zależy od wielkości białkomoczu dobowego; gdy białkomocz jest nieduży, stosuje się leki nefroprotekcyjne (inhibitory konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensyny); w ciężkich przypadkach (duży białkomocz, niewydolność nerek) stosuje się leki immunosupresyjne submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek objawia się dużym białkomoczem, który prowadzi do rozwoju zespołu nerczycowego. Może ustępować samoistnie lub wskutek leczenia, ale często nawraca – po pierwszym leczeniu remisje uzyskuje się u 85—90% dorosłych, ale tylko u 25% jest ona trwała, u pozostałych dochodzi do nawrotów stosuje się leki immunosupresyjne; w pierwszej kolejności prednizon (początkowo w dużej dawce ok. 1 mg/kg codziennie); gdy białkomocz ustąpi, to dawkę się zmniejsza w okresie 4—6 tygodni; u 10—15% brak remisji po 20 tyg. leczenia i wtedy stosuje się leki alternatywne (cyklofosfamid, cyklosporyna, mykofenolan mofetylu, azatiopryna) gwałtownie postępujące kłębuszkowe zapalenie nerek początkowe objawy mogą być niecharakterystyczne: uczucie zmęczenia, gorączka, nocne poty i ból stawów; w badaniu moczu krwinkomocz lub krwiomocz, wałeczki erytrocytowe i białkomocz; w przypadkach nieleczonych szybko (w ciągu tygodni) rozwija się ciężka niewydolność nerek, zwykle ze zmniejszeniem objętości oddawanego moczu; bez leczenia choroba prowadzi do zgonu; może nawracać po skutecznym leczeniu początkowo leczy się dużymi dawkami leków immunosupresyjnych, najczęściej metylprednizolonem i cyklofosfamidem (tzw. indukcja remisji); po opanowaniu ostrej fazy choroby dawki leków są mniejsze i stosuje się je nawet przez kilka lat (tzw. leczenie podtrzymujące); często konieczne jest leczenie dializami, a w niektórych najcięższych przypadkach wykonuje się również plazmaferezy (wymiana osocza krwi) Leczenie kłębuszkowego zapalenia nerek Sposób leczenia kłębuszkowego zapalenia nerek zależy od tego, czy jest to zapalenie ostre, czy przewlekłe, od przyczyny w przypadku zapalenia wtórnego, ciężkości choroby oraz obecności powikłań. Zasadnicze znaczenie w każdym przypadku ma leczenie nadciśnienia tętniczego, które często rozwija się w chorobach nerek. Jeżeli nie ma przeciwwskazań, najbardziej korzystne są leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny lub blokery receptora angiotensynowego. W przypadku ostrego kłębuszkowego zapalenia nerek, które wystąpiło po zapaleniu gardła, skóry lub w przebiegu innego zakażenia, leczenie polega na eliminacji zakażenia, obniżaniu ciśnienia krwi, ograniczeniu soli w diecie oraz unikaniu wysiłku fizycznego. W trakcie leczenia należy regularnie wykonywać kontrolne badania moczu oraz krwi. Gdy zapalenie kłębuszków ma charakter wtórny, jego leczenie polega na leczeniu przyczyny (zakażenia, raka, białaczki, choroby autoimmunologicznej) lub jej usunięciu (zaprzestanie przyjmowania leków). U niektórych osób przewlekłe kłębuszkowe zapalenie ma przebieg łagodny i powolny, a zmiany w moczu są niewielkie. Zwykle postępowanie polega wtedy na leczeniu nadciśnienia tętniczego i okresowym wykonywaniu badań moczu i krwi. Niektóre typy kłębuszkowego zapalenia nerek mają cięższy przebieg, ilość białka w moczu jest duża, a czynność nerek się pogarsza. W takich przypadkach konieczne może się okazać leczenie immunosupresyjne (hamujące układ odpornościowy), początkowo zwykle z użyciem steroidów. Na wyniki leczenia trzeba często czekać kilka miesięcy, a w przypadku braku poprawy istnieje możliwość zamiany jednego leku immunosupresyjnego na inny, o silniejszym lub nieco innym działaniu. Samo leczenie immunosupresyjne wiąże się z licznymi poważnymi działaniami niepożądanymi w wyniku osłabienia odporności. Gdy wystąpią powikłania, takie jak ostra lub przewlekła niewydolność nerek, może zachodzić konieczność leczenia nerkozastępczego (najczęściej dializy). Czy możliwe jest całkowite wyleczenie kłębuszkowego zapalenia nerek? Ostre kłębuszkowe zapalenie nerek zwykle ustępuje całkowicie, a w lekkich przypadkach często nawet nie zostaje rozpoznane. Tylko w kilku procentach przypadków dochodzi do trwałej niewydolności nerek. Przewlekłe wtórne kłębuszkowe zapalenie nerek bardzo często całkowicie ustępuje po wyleczeniu przyczyny. Jeżeli nie uda się jej usunąć, to kłębuszkowe zapalenie nerek może doprowadzić do ich niewydolności, co w najcięższych przypadkach może nastąpić w ciągu kilku tygodni lub miesięcy, nawet pomimo stosowania wszystkich możliwych sposobów leczenia. Wynik leczenia przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek jest trudny do przewidzenia. W niektórych przypadkach choroba może sama ustąpić bez leczenia, w innych leczenie prowadzi do całkowitego lub częściowego wyzdrowienia, u niektórych osób w czasie leczenia występuje poprawa, ale po zakończeniu leczenia kłębuszkowe zapalenie nerek nawraca, a w najcięższych przypadkach leczenie bywa całkowicie nieskuteczne. Co trzeba robić po zakończeniu leczenia kłębuszkowego zapalenia nerek? Osoby, które przebyły ostre kłębuszkowe zapalenie nerek bez powikłań wymagają krótkotrwałego (kilka miesięcy), okresowego nadzoru lekarskiego i badania moczu. W przypadkach przewlekłego kłębuszkowego zapalenia nerek, bez względu na rodzaj stosowanego leczenia oraz jego wyniki, zwykle konieczny jest wieloletni nadzór. Osoby te powinny pozostawać pod opieką nefrologa, który w każdym przypadku decyduje, w jakich odstępach czasu należy zgłaszać się do kontroli oraz jakie należy wykonywać badania. Zasadnicze znaczenie ma okresowa kontrola ciśnienia krwi, gdyż u osób z prawidłowym ciśnieniem, które chorują lub chorowały na kłębuszkowe zapalenie nerek, często po jakimś czasie rozwija się nadciśnienie tętnicze. Co robić, aby uniknąć zachorowania na kłębuszkowe zapalenie nerek? Kłębuszkowemu zapaleniu nerek nie można na ogół zapobiegać, dlatego ważne jest wczesne jego wykrycie i leczenie, zanim wystąpią powikłania. Wyjątkiem jest część przypadków ostrego zapalenia kłębuszków, któremu można zapobiec, wcześnie i skutecznie lecząc paciorkowcowe zapalenie gardła. Ból nerek może mieć wiele różnych przyczyn i źródeł, z których człowiek nie zdaje sobie sprawy. Silne, gwałtowne bóle w okolicach lędźwi trwające długi okres bądź też pojawiające się nagle napady mogą wiązać się z urazami fizycznymi, jak i też ze zmianami chorobowymi. Często nawet niewielki dyskomfort odczuwany w tych okolicach jest sygnałem o złym stanie zdrowia i początkowej fazie rozwoju bólu nerek mogą być:–śródmiąższowe zapalenie nerek;-torbiele na nerkach;-kolka nerkowa związana z kamicą nerkową;-wodonercze, którego przyczyną jest nagromadzony mocz wynikający z utrudnionego odpływu;-nowotwór nerek/nerki;-odmiedniczkowe zapalenie nerek z przewlekłym ostrym przebiegiem;Bez względu na ostateczną przyczynę bólu nerek, nie powinno się ignorować symptomów wskazujących na istnienie problemu. Ból nerek, ze względu na umiejscowienie i uciążliwy charakter, wpływa na codzienne życie, znacząco utrudniając najprostsze czynności oraz uniemożliwia realizację planów. Ignorowanie problemu, doprowadzić może do pogorszenia się choroby i uniemożliwić całkowitą eliminację problemu. Obecnie istnieje wiele ścieżek diagnostycznych pozwalających na znalezienie przyczyny choroby. Jednak należy zwracać uwagę nie tylko na dostępność badania, ale również dokładność i czas uzyskania wyników, gdyż od tego może zależeć prawidłowe rozpoznanie źródła nerki – Wykonaj USG jamy brzusznej i sprawdź przyczynęWiele różnych przyczyn prowadzących do odczuwania bólu w okolicach lędźwi sprawia, iż niezbędne jest wykonanie badań. Skutecznym sposobem na szybką diagnozę jest USG jamy brzusznej. To badanie nieinwazyjne w jasny sposób obrazujące stan fizyczny wnętrza jamy brzusznej oraz okolicznych narządów w tym nerek. Badanie ultrasonograficzne uwydatnia i wizualizuje strukturę organów znajdujących się wewnątrz ciała za pomocą fal, których źródłem jest głowica przyłożona do powierzchni ciała pacjenta (USG nerek wykonywane jest poprzez powłoki brzuszne). USG jamy brzusznej, w przeciwieństwie do rezonansu nie wykorzystuje promieniowania rentgenowskiego, dzięki czemu może być wykonywane w krótkich odstępach czasu bez wpływu na organizm. Zaletą ultrasonograficznego badania jamy brzusznej są natychmiastowe wyniki wyświetlające się na monitorze, co pozwala podjąć bezwzględne kroki w przypadku ostrego stanu wymagającego niezwłocznej interwencji uzyskać zlecenie na badanie USG nerek?USG nerek zleca lekarz specjalista, zwykle urolog bądź lekarz rodzinny, po pojawieniu się podejrzeń stanu chorobowego. W przypadku nagłych silnych dolegliwości należy udać się na szpitalny odział ratunkowy, gdzie badanie ultrasonograficzne nerek przeprowadzone zostanie w ramach systemu i procedur obowiązujących w służbie zdrowia. Jeśli czas oczekiwania na wizytę u specjalisty wydłuża się, wiele osób decyduje się także na wykonanie badania USG okolic jamy brzusznej w ramach prywatnych usług oferowanych przez wiele renomowanych nerek jest znakiem o złym stanie zdrowia i występowaniu przyczyny, której jedną z najszybszych i najprostszych metod diagnozy jest badanie USG. Odpowiednie przygotowanie do badania oraz opostępowanie ze wskazaniami lekarza skutkuje uzyskaniem dokładnych wyników. Wszystko to jest kluczem do prawidłowej ścieżki leczenia. Fot: Shidlovski / Ból nerki często utożsamiany jest z dolegliwościami ze strony kręgosłupa lędźwiowego. Przy różnicowaniu źródła zwraca się uwagę na towarzyszące symptomy, szczególnie ze strony układu moczowego, takie jak pieczenie podczas mikcji. Gdy bolą nerki, objawy obejmują także ogólne pogorszenie stanu zdrowia. Objawy bólu nerek zależą od czynników chorobotwórczych wpływających na pracę oraz kondycję miąższu narządu. Dyskomfort odczuwany w dolnej części pleców może pojawić się nagle, przybrać silny, pulsacyjny charakter lub nasilać się wraz ze zmianą pozycji. Dolegliwości można łagodzić objawowo, jednak ból nerki zwykle ustępuje na skutek leczenia przyczynowego, np. zażegnania infekcji bakteryjnej. Ból nerek – objawy i przyczyny Ból nerek często kojarzony jest z dolegliwościami ze strony kręgosłupa lędźwiowego, ze względu na bliską lokalizację narządów układu moczowego. Nerka to parzysty narząd znajdujący się w jamie brzusznej, w przestrzeni zaotrzewnowej, z tyłu żołądka i pod wątrobą, na wysokości dwóch ostatnich kręgów piersiowych i trzech pierwszych lędźwiowych. Lewa nerka często ulokowana jest nieco wyżej niż prawa, co nie stanowi niefizjologicznej anomalii. Przy różnicowaniu pierwotnego źródła dolegliwości należy zwrócić uwagę na towarzyszące jej symptomy i charakter odczuwanego dyskomfortu oraz okoliczności, w których się on nasila. Ból nerek ma tendencję do pojawiania się niespodziewanie i potrafi unieruchomić pacjenta, powodując szereg dodatkowych dolegliwości. Sprawia trudności w zmienianiu pozycji ciała, obniża apetyt czy wywołuje wysoką gorączkę, a nawet prowadzi do hiperpireksji, czyli stanu zagrażającego trwałym uszkodzeniem tkanki mózgowej ze względu na wysoką temperaturę wewnętrzną ciała. Przyczyny bólu nerki zwykle pojawiają się na skutek infekcji wirusowych i bakteryjnych układu moczowego, szczególnie narządów dolnego odcinka przewodu moczowego. Zobacz także: Ból nerek po alkoholu. Dlaczego alkohol szkodzi na nerki? Bezpośrednie objawy bólu nerek Bóle odczuwane w okolicy nerek zwykle świadczą o zaawansowanych zmianach i potrzebie leczenia. Dyskomfort o różnym charakterze i nasileniu to dominująca dolegliwość w przebiegu zaburzeń związanych z jakością funkcjonowania dotyczącą jednej nerki lub obu jednocześnie. Ból nerki, spowodowany przez patogeny chorobotwórcze lub bezpośrednie urazy ingerujące w spójność struktur narządu, najczęściej występuje w towarzystwie: objawów dyzurycznych, czyli różnorodnych dolegliwości związanych z zaburzeniami pojawiającymi się podczas oddawania moczu, głównie: bólu i pieczenia, częstomoczu w stosunku do normalnego trybu mikcji, skąpomoczu, czyli zmniejszenia dobowej ilości wydalanego moczu, bolesnego uczucia parcia na pęcherz w momencie jego wypełnienia, nagłej potrzeby oddania moczu czy trudności w utrzymaniu moczu; zmiany barwy i zapachu moczu – najczęściej jest on mętny lub ma mleczny kolor; zdarza się ropomocz; niekiedy ma prawidłową przejrzystości, ale jest podbarwiony krwią i wydziela nieprzyjemną woń; ogólnego spadku sił, utraty apetytu, dyskomfortu w dolnym odcinku pleców w trakcie poruszania się, tkliwości uciskowej okolic nerek. Zobacz film i dowiedz się, jak dbać o nerki: Zobacz film: Jak dbać o nerki? Źródło: x-news Ból nerki – objawy warunkowe Ból nerki oraz charakter dolegliwości mogą być różne, w zależności od stopnia zaawansowania i rodzaju choroby obciążającej narząd. W tego typu przypadkach obserwuje się również dodatkowe objawy miejscowe i ogólnoustrojowe. Wśród chorób odpowiedzialnych za bóle nerek znajdują się: zapalenie nerek: odmiedniczkowe, wywołane infekcją dolnych dróg moczowych przez bakterie Escherichia coli. Poza objawami dyzurycznymi bólom nerki towarzyszą: wysoka gorączka, dreszcze, nudności i złe samopoczucie; kłębuszkowe i śródmiąższowe – bólowi nerek towarzyszą bóle głowy, zmiana zabarwienia moczu, krwiomocz, obrzęki kostek i twarzy; kamica nerkowa – choroba spowodowana ograniczeniem światła moczowodu przez nierozpuszczalne kamienie, tzw. złogi. Objawom bólowym nerki wywołanym przez niedrożność tego typu towarzyszą dolegliwości bólowe lewej lub prawej nerki, promieniujące do pachwiny i lędźwi, oraz ostry zespół symptomów dyzurycznych; wodonercze, czyli stan wywołany wadami układu moczowego lub wpływem zmian nowotworowych, zwykle przebiegający bezobjawowo lub manifestujący mało charakterystyczne dolegliwości, takie jak słaby apetyt, podatność na infekcje układu moczowo-płciowego, dyskomfort promieniujący do spojenia łonowego i jąder oraz mdłości i zaburzenia mikcji. Ból nerek u dziecka zwykle występuje wraz ze wzdęciami i biegunką. Inne objawy zależą od lokalizacji przeszkody w odpływie moczu oraz stopnia zaawansowania wodonercza. Ból nerek w ciąży Dolegliwości bólowe lewej lub prawej nerki to powszechny stan występujący w przebiegu ciąży. Ból nerek i objawy dyzuryczne najczęściej występują w konsekwencji zapalenia nerek i infekcji dróg moczowych. Zobacz także: Jakie objawy daje ból nerek w ciąży? Czy można go leczyć domowymi sposobami? Bibliografia: 1. Górnicka J., „Choroby układu moczowego”, AWM, Warszawa 2012. 2. Keller H., „Choroby nerek”, Zdrowie, Wrocław 2014. 3. Myśliwiec M., „Choroby nerek”, PWL, Warszawa 2008. 4. Szczeklik A., „Interna Szczeklika”, Medycyna Praktyczna, Warszawa 2018. Czy artykuł okazał się pomocny? Ból nerek potrafi być bardzo silny, pulsować lub promieniować. Czasami można pomylić go z bólem odcinka lędźwiowego kręgosłupa lub bólem miesiączkowym. Jak i dlaczego bolą nerki i czy ból zawsze zwiastuje groźną chorobę? Gdzie bolą nerki? Nerki są ważnymi narządami wchodzącymi w skład układu moczowego – są parzyste, umiejscowione w jamie brzusznej w przestrzeni pozaotrzewnowej, po obu stronach kręgosłupa w okolicy lędźwiowej Zazwyczaj są symetryczne, ale ze względu na bliskie sąsiedztwo wątroby, prawa nerka leży nieco niżej niż lewa. Nerki otoczone są kilkoma mocno unaczynionymi osłonkami (torebką włóknistą, torebką tłuszczową, powięzią nerkową), których podrażnienie, np. w wyniku powiększenia się organu i rozciągnięcia osłonek, powoduje odczucia bólowe. Po co człowiekowi nerki? Nie ma mowy o zdrowiu bez sprawnych nerek. Codziennie przepływa przez nie około 1500 litrów krwi, a narządy te oczyszczają krew 300 razy na dobę. Do podstawowych zadań nerek należy: Funkcja wydalnicza – usuwanie wraz z moczem szkodliwych produktów przemiany materii, toksyn, leków, nadmiaru wody Funkcja homeostatyczna – utrzymywanie stałości środowiska wewnętrznego, równowagi kwasowo-zasadowej, poziomu ciśnienia tętniczego krwi i elektrolitów Funkcja wewnątrzwydzielnicza – produkcja aktywnych postaci witaminy D3, produkcja erytropoetyny (hormonu peptydowego odpowiadającego za liczbę erytrocytów i retikulocytów oraz stężenie hemoglobiny) W przypadku uszkodzenia struktur nerek, narządy nie są w stanie prawidłowo i wydajnie filtrować krwi, a w organizmie zbierają się substancje szkodliwe. U pacjentów z upośledzoną pracą nerek wdraża się leczenie nerkozastępcze, czyli dializy lub transplantację narządu. Możliwe jest życie z jedną nerką – dotyczy to osób urodzonych z pojedynczym narządem, pacjentów po utracie nerki oraz po przeszczepie nerki od lub dla bliskiej osoby. Jeśli układ moczowy pacjenta działa prawidłowo, jedna nerka spełnia swoją rolę wystarczająco wydajnie, by przeżyć z nią długie lata, a ryzyko zachorowania na niewydolność nerek jest wówczas takie samo, jak u populacji ogólnej. >> Tu znajdziesz: Leki i suplementy diety na zapalenie pęcherza moczowego Ból nerek – objawy Ból nerek bywa mylony z bólem odcinka lędźwiowego kręgosłupa, jednak nieco się od niego różni. Często towarzyszą mu też objawy dyzuryczne, czyli różnego typu trudności i dyskomfort związany z oddawaniem moczu. Jak zatem boli nerka? Ból nerek zlokalizowany jest u dołu pleców, po obu stronach kręgosłupa lub tylko po jednej jego stronie Ból może promieniować poziomo Ból bywa ostry, pulsujący, występujący w postaci ataków po jednej lub obu stronach, nasilający się przez kilka dni Możliwy jest ból ciągły, odczuwany jako ciągnięcie w okolicy lędźwiowej Ból nerek zazwyczaj nasila się podczas uderzenia lub podskoku, dlatego lekarz w trakcie badania zazwyczaj opukuje okolicę nerek Bólowi nerek może towarzyszyć bolesność podczas oddawania moczu, bolesne parcie na pęcherz, częstomocz, skąpomocz, trudności w utrzymaniu moczu Może zmieniać się kolor moczu ze słomkowego na brązowy, różowy lub czerwony Może pojawiać się niepokojący zapach moczu, a mocz staje się mętny lub pienisty Wraz z dolegliwościami bólowymi, może pojawiać się silne zmęczenie, zawroty głowy, nudności Może pojawić się opuchlizna twarzy (zwłaszcza oczu) i nóg Żurawiana - naturalny antybiotyk Żurawiana działa zakwaszająco, a przez to przeciwbakteryjnie na mocz. Żurawian sprawia, że bakterie chorobotwórcze nie przytwierdzają się do ścian dróg moczowych i pęcherza moczowego, tylko są wydalane, przez co nie dochodzi do infekcji. Zamów produkt Możliwe przyczyny bólu nerek Lekarze rozróżniają wiele schorzeń i problemów objawiających się bólem nerek o różnym nasileniu. Każdy pacjent odczuwający ból nerek, zwłaszcza jeśli towarzyszą temu objawy dyzuryczne i ogólnoustrojowe (np. nudności, które mogą świadczyć o gromadzeniu się produktów ubocznych przemiany materii w organizmie), powinien pilnie skontaktować się z lekarzem i wykonać odpowiednie badania. Pośród możliwych przyczyn bólu nerek można wymienić Odmiedniczkowe zapalenie nerek Pacjent początkowo odczuwa ból w okolicy lędźwiowej, promieniujący do pachwiny oraz typowe objawy zapalenia pęcherza – pieczenie w czasie oddawania moczu, parcie na mocz, zaczerwienienie okolic cewki moczowej. Tym objawom mogą towarzyszyć nudności i wymioty, złe samopoczucie, gorączka. Najczęstszą przyczyną choroby jest dostanie się do układu moczowego bakterii bytujących w układzie pokarmowym – w 80 proc. przypadków jest to Escherichia coli. Odmiedniczkowe zapalenie nerek rozwija się często po zaniedbanych infekcjach pęcherza, a jego najcięższą postacią jest urosepsa, czyli zespół reakcji zapalnych w wyniku przedostania się bakterii do krwi. Kłębuszkowe zapalenie nerek Przyczyną są przebyte infekcje wirusowe i bakteryjne, dlatego schorzenie dość często dotyka dzieci. W wyniku walki organizmu np. z wirusem ospy wietrznej czy pneumokokami, w kłębuszkach nerkowych gromadzą się komórki zapalne (limfocyty i leukocyty) i białka krwi (przeciwciała), a prawidłowe komórki kłębuszka namnażają się. Choroba może przebiegać bezobjawowo i bezboleśnie, czasami jednak towarzyszy jej ból okolicy lędźwiowej, nietypowa barwa moczu, pienisty mocz, obrzęki twarzy i kostek, brak apetytu, gorączka. Kłębuszkowe zapalenie nerek może być ostre (przemijające, pozwalające na całkowity powrót do zdrowia) i przewlekłe (trwające latami, powoli wyłączające coraz więcej kłębuszków nerkowych i prowadzące do przewlekłej niewydolności nerek). Kamica nerkowa Początkowo może przebiegać bezobjawowo lub skąpoobjawowo, a pierwsza manifestacja choroby to napad kolki nerkowej – silny, przerywany ból w okolicy lędźwiowej spowodowany zablokowaniem naturalnej drogi odpływu moczu przez złogi, czyli tzw. kamienie nerkowe. Ból może być obezwładniająco silny, może mu też towarzyszyć gorączka, krwiomocz, nudności i wymioty, zakażenie dróg moczowych. Kamica nerkowa występuje u 1-2 proc. populacji, najczęściej u mężczyzn w średnim wieku. Nasilenie objawów bólowych może pojawić się po spożyciu alkoholu i nadmiernym wysiłku fizycznym. Leczenie kamicy nerkowej ma na celu usunięcie złogów kamieni nerkowych, współcześnie wykonuje się zabiegi litotrypsji pozaustrojowej, przezskórnej nefrolitotrypsji, ureterorenoskopię, RIRS lub klasyczne leczenie operacyjne. Torbiele nerek Występują nawet u 30 proc. populacji – najczęściej to torbiele proste niewielkich rozmiarów, niedające żadnych objawów. Jeśli jednak ich średnica jest większa niż 5 cm, pacjent może odczuwać ból w odcinku lędźwiowym oraz uczucie „pełności” i ucisku w jamie brzusznej. Torbiele te nie są groźne i zazwyczaj wykrywane są przypadkowo. Jeśli są duże i powodują dyskomfort, można je usunąć. Groźniejsza jest genetyczna choroba nazywana wielotorbielowatym zwyrodnieniem nerek, gdzie torbiele występują w korze i rdzeniu nerki i mogą powodować kamicę nerkową lub schyłkową niewydolność nerek wymagającą leczenia nerkozastępczego. Choroba może przez długi czas nie dawać żadnych objawów, niektórzy pacjenci odczuwają bóle w okolicach lędźwi i stwierdza się u nich nadciśnienie tętnicze. Nowotwór nerki Rak nerki, nazywany też rakiem nerkowokomórkowym (RCC) dotycz aż w 90 proc. diagnozowanych złośliwych nowotworów nerek. Choroba długo nie daje żadnych objawów, w rzadkich przypadkach na wystarczająco wczesnym etapie pojawiają się wszystkie trzy możliwe symptomy, czyli tzw. triada Virchowa: wyczuwalny guz (zgrubienie), ból okolicy lędźwiowej, krwiomocz. Rak nerki najczęściej wykrywany jest przypadkowo, podczas rutynowych badań lub diagnostyki innych chorób, niestety często już w zaawansowanym stadium. U chorych obserwuje się wówczas również spadek masy ciała, nocne poty, podwyższoną temperaturę ciała, bóle mięśni, wysokie ciśnienie. Inne możliwe przyczyny bólu Pośród innych przyczyn bólu nerek wymienia się ostre śródmiąższowe zapalenie nerek, nefropatię zaporową, ropień okołonerkowy. Wiele osób skarży się na ból nerek po spożyciu alkoholu – przyczyną może być znaczne odwodnienie organizmu lub zaostrzenie objawów kamicy nerkowej. Innych pacjentów ból nerek dotyka tylko rankami – może to świadczyć o rozwoju choroby o podłożu infekcyjnym. Niepokoić powinien również ból nerek w czasie menstruacji (może świadczyć o endometriozie) oraz w czasie ciąży (nerki pracują wówczas ciężej i filtrują więcej krwi, gdy jednak pojawiają się problemy z oddawaniem moczu, konieczna jest pilna wizyta u lekarza). Diagnostyka problemów z nerkami Lekarzem specjalizującym się w chorobach nerek jest nefrolog, niektóre z badań diagnostycznych może jednak zlecić również lekarz rodzinny lub urolog. Po szczegółowym wywiadzie chorobowym i badaniu fizykalnym, lekarze mogą skierować pacjenta na: ogólne badanie moczu badania laboratoryjne z krwi (stężenie kreatyniny i wyliczenie GFR, stężenie mocznika i kwasu moczowego, równowaga kwasowo - zasadowa, morfologia) USG nerek urografię, tomografię komputerową, rezonans magnetyczny biopsję nerek (jedynie w uzasadnionych przypadkach) Leczenie bólu nerek Leczenie bólu nerek to przede wszystkim leczenie choroby wywołującej ból. By pacjent dotrwał we względnym komforcie do zabiegu lub końca leczenia podstawowego, lekarz może zalecić przyjmowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (wymagana ostrożność w przypadku niewydolności nerek), innych środków przeciwbólowych i leków rozkurczowych. Bardzo ważne jest nawadnianie organizmu, pomagają też surowce roślinne: żurawina, ziele nawłoci, macierzanka, skrzyp, korzeń pietruszki, mącznica lekarska. Warto zapytać lekarza lub farmaceutę o preparaty wspomagające prawidłowe funkcje układu moczowego, np. zwiększające diurezę, łagodzące stany zapalne czy działające profilaktycznie przeciwko kamicy nerkowej – wiele z nich jest dostępnych bez recepty, jednak nie wszystkie polecane są przy niektórych chorobach nerek. Najważniejsze jednak, to nie lekceważyć bólu, każde podejrzane dolegliwości w okolicach lędźwi skonsultować z lekarzem i wykonać choćby podstawową diagnostykę (badanie ogólne moczu, morfologia). Wiele chorób nerek rozwija się powoli i w ukryciu, a gdy wreszcie zamanifestują się silnym bólem, nerki mogą być już w bardzo złym stanie. Profilaktyka chorób nerek zapobieganie infekcjom układu moczowego – przestrzeganie higieny, wypijanie przynajmniej 2 litrów płynów dziennie (najlepiej nisko zmineralizowanej wody i niesłodzonego soku z żurawiny) regularne wykonywanie badań krwi i moczu, od czasu do czasu USG jamy brzusznej aktywność fizyczna przynajmniej przez 30 min dziennie zdrowa dieta (unikanie smażonego mięsa i cukru, wzbogacenie menu warzywami, produktami pełnoziarnistymi, niskotłuszczowym nabiałem, ziołami, zjadanie małych porcji) odpowiednia ilość snu przyjmowanie leków zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty, nie nadużywanie leków leczenie chorób zakaźnych pod okiem lekarza rezygnacja z alkoholu i papierosów Choroby nerek – objawy i przyczyny. Na czym polega ich rozpoznanie i leczenie? Choroby nerek mogą być wywołane przez wiele czynników. Do ich powstania usposabiają zakażenia, utrudniony odpływ moczu, nadmierna masa ciała, cukrzyca itd. Główne objawy to: zmiana wyglądu i ilości moczu, ból w dole pleców, obrzęki, wzrost ciśnienia krwi. Rozpoznanie chorób nerek opiera się głównie na badaniach laboratoryjnych, w tym na badaniu ogólnym moczu, GFR, kreatyniny czy morfologii. Artykuły o podobnej tematyce Zdrowie na co dzień

ból nerek objawy leczenie